Cenaze Nedeniyle Kapalıyız

HAYAT

Görmüşsünüzdür; bir dükkanın kapalı kapısında veya vitrin camında “cenaze nedeniyle kapalıyız” yazısını pek çok defa.

Sizin de içiniz ürperir mi bu notu görünce? Ben merak ederim. Dükkanın sahibi miydi, çalışanı mıydı, yakını mıydı, nasıl bir ölümdü, ani miydi yoksa bekleniyor muydu, genç miydi yoksa vadesi artık dolmuş muydu, çok acı çekti mi, çok acı bıraktı mı, giderken başkalarının ömründen de ömür aldı mı… Bu sorular aklımdan tren katarı gibi geçip gider.

Koskoca ülke bu halde işte. Cenaze nedeniyle kapalıyız.

Deprem ülkesi olmaya alışabiliriz belki ama; böylesine yok yere ölümlerin ülkesi olmaya alışmayalım.

Cenazelerimizi kaldıralım, herkes kendi geleneğince yasını tutsun; fakat artık gencecik, köz gibi evlatlarımızın, kardeşlerimizin cenazesini kaldırmayalım, ölüp gitmelerine izin vermeyelim. Herkes kendince gereğini düşünsün, tedbirini alsın. Kimseye yol yordam göstermek haddime değil, herkes kendisi için en iyisini bilir zaten.


Erdal Kaplanseren

Erdal Kaplanseren

Bu blog'da, ben Erdal Kaplanseren'in hayatına konuk olacaksınız. Belki de okurken ben sizin hayatınıza misafir olacağım, bunu henüz bilmiyoruz. Bunun için yapmanız gereken, ana sayfada akan ve kategoriler içindeki yazıları açarak hayata, insanlara, mekanlara, ilişkilere, izlediklerime, dinlediklerime, okuduklarıma dair düşüncelerime dalmak. Hepsi bu kadar. Hakkımda sayfasını ziyaret ederek benimle ilgili daha fazla bilgiye ulaşabilirsiniz. İyi eğlenceler.


Comments

  1. Küçükken önemsemezdim, başıma gelmez der; şanslı olduğumu düşünür ve koruyucu meleklere inanırdım. Ancak büyüdükçe hayatın zorlukları ve gerçekleri ile yüzleştikçe artık dediğiniz gibi üzülüyorüm, endişeleniyorum ve cenaze olayının arkasındakileri düşünürken kendimi buluyorum.

  2. Çok güzel ve düşündürücü bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık. Her nefis ölümü tadacaktır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir